வசந்த கீதம்

உன்னாலும் என்னாலும்
வளர்க்கமுடியாத ஒரு பறவையை
நம் மூச்சிக்காற்றில் அடைகாத்து
பத்திரப் படுத்தியிருக்கின்றேன் ...!

அது

ஐந்தாறு கண்டங்கள்
ஆறேழு கடல்கள்
ஏழெட்டு பாலைவனங்கள்
ஒன்பது பத்து நதிகளென்று
கடக்க இருப்பதால்,

பத்து பதினைந்து ஒட்டகங்களிடம்
இரைப்பைகள் கடன்வேண்டி
நாளையதை நான்
வெள்ளோட்டம் அனுப்பவும் இருக்கின்றேன்

அது என்னைச்சுமந்து
உன்னிடம் வந்தவுடன்
அழுதுவிடாதே !

ஆரத்தழுவு ...
அள்ளியணை ...
கட்டிப்பிடி ...
கண்ணம்கடி ...
ஆசை முத்தம்கொடு ...
ஆனந்தநீர்
கண்ணோரம் கசிய
அன்பாய் சிரி ...

புன்னகை ஒன்றைத்தவிர
வேறொன்றையும் என்னால்
நம் பறவைக்கு
கற்றுக்கொடுக்க முடியவில்லை !

காரணம்

நாளைய வசந்தகாலங்களை முன்னிறுத்திய
நமது வாழ்வுக்கு
இன்று முதல்,
புன்னகை ஒன்றுதானே
நம் தேசத்தின் தேசியகீதம் ...!

- பிரகாசக்கவி
14052015