தனிமை
பொறுமையெனும் எரிமலையின்
கொடுமையெனும் செந்தணல்கள்
தனிமையெனும்
தாக்கத்தி பிடித்து என்
வெறுமையெனும்
மெய்க்கதிர் அறுகிறது !
முடமாகிப்போன
மூச்சுக்காற்றோடு
ஜடமாகிக்கிடக்கிறேன்
ஜன்னல்வழி நிலாகீற்றோடு ...
பாம்பு புற்றில்
பலியாகிப்போன
சுண்டெலியாய் நான்
இருள் அப்பிய இரவுகளில்
தினம் தினம்
ரணம் உப்பிய பிணமாய் !
- பிரகாசக்கவி -
No comments:
Post a Comment